Zrozumienie i dobór gigahercowych złączy koncentrycznych i zespołów kablowych

Przez: Bill Schweber

Przekazane przez: Północnoamerykańscy redaktorzy Digi-Key

Złącza pracujące w zakresie częstotliwości radiowych (RF) i ich gotowe koncentryczne zespoły kablowe stanowią ważne drogi przepływu sygnałów między płytkami drukowanymi, podzespołami i obudową. Odpowiednie złącze zapewni co najmniej wymagane minimalne parametry elektryczne i wytrzymałość mechaniczną. Jednak grupy złączy RF, które służyły przez wiele lat, w tym złącze BNC z mocowaniem bagnetowym, nie są już odpowiednie ze względu na swoją fizyczną wielkość i ograniczenia parametrów roboczych.

Aby sprostać wielu wyzwaniom współczesnych projektów, inżynierowie mogą wybierać spośród wielu konkretnych typów dostępnych w kilku głównych grupach, z których każda oferuje pewną kombinację większej szerokości pasma, mniejszej masy i wykorzystania cieńszych kabli koncentrycznych. Złącza te są dostępne w szerokiej gamie stylów zakończeń płytek drukowanych, jak również typów zakończenia kabla, odpowiednio do wielu klas priorytetów instalacji fizycznej. Projektanci muszą zatem najpierw wybrać odpowiednią grupę złączy, która spełni wymagania projektowe, a następnie styl w obrębie tej grupy.

W tym artykule przyjrzymy się pięciu szeroko stosowanym grupom złączy RF pracujących w paśmie gigahercowym (GHz). Omówione zostanie również ściśle z tym związane zagadnienie kompletnych zespołów kablowych zakończonych wybranym złączem, z wykorzystaniem komponentów z różnych grup produktów firmy Würth Elektronik.

Podstawy złączy RF

Ważne jest, aby wyjaśnić terminologię związaną ze złączami. „Złącze” to metalowe zakończenie, które może być łączone i rozłączane odpowiednio do potrzeb, natomiast „kabel” to przewód koncentryczny składający się z wewnętrznej żyły miedzianej, dielektryka dystansowego, ekranu zewnętrznego i izolacji, do której przymocowane jest złącze. „Zespół kablowy” to połączenie kabla ze złączem na jednym lub obu końcach. Jednakże termin „kabel” jest często używany zamiast terminu „zespół kablowy” w zwykłej rozmowie, a faktyczne znaczenie jest zazwyczaj oczywiste w danym kontekście. W tym artykule będziemy używać tych terminów w ich ścisłym znaczeniu.

Chociaż złącza są elementami pasywnymi i nie zapewniają żadnego przetwarzania ani wzmacniania sygnału, są one niezbędnymi elementami w niemal każdym projekcie produktu. „Idealne” złącze oferuje krytyczne atrybuty mechaniczne, takie jak wygodne łączenie i rozłączanie, integralność mechaniczną i elektryczną, a także powinno być „elektrycznie niewidoczne”, bez rezystancji omowej dla prądu stałego lub nieciągłości impedancji dla częstotliwości radiowych (RF). Wyzwania związane z projektowaniem, produkcją i użytkowaniem złączy rosną wraz z częstotliwością roboczą. W miarę, jak ich wymagana częstotliwość robocza wkracza w domenę częstotliwości radiowych, do zakresu gigahercowego (GHz) i powyżej, konstrukcja mechaniczna złączy z konieczności staje się coraz bardziej precyzyjna, z wieloma krytycznymi atrybutami i parametrami działania.

Klasyczne złącza, takie jak BNC (złącze bagnetowe Neila-Concelmana), oferowane w wersjach 50Ω i 75Ω (te ostatnie dla sygnałów wideo i TV), są powszechnie stosowane od lat 50. ubiegłego wieku i nadal są w użyciu (ilustracja 1). To złącze blokujące wymaga wykonania jednej trzeciej obrotu i umożliwia szybkie łączenie/rozłączanie za pośrednictwem systemu bagnetowego. Chociaż odpowiedź częstotliwościowa formalnie obejmuje zakres do 4GHz, straty w złączu często wzrastają do niedopuszczalnych poziomów przy wyższych częstotliwościach. Ze względu na stosunkowo duże rozmiary i duży minimalny promień gięcia kompletnego zespołu kablowego, nie jest on dobrze dostosowany do współczesnych kompaktowych, gęsto upakowanych konstrukcji.

Ilustracja - złącze BNC zawiera blokadę korpusu bagnetuIlustracja 1: złącze BNC zawiera blokadę korpusu bagnetu i jest powszechnie stosowane od czasu jego opracowania na początku lat 50., ale nie jest to dobre elektryczne ani mechaniczne dopasowanie dla wielu dzisiejszych zastosowań o wysokiej częstotliwości i ograniczonej dostępnej przestrzeni. Złącze wtykowe („męskie”, po lewej) jest zwykle stosowane z zespołami kablowymi, a złącze gniazdowe („żeńskie”, po prawej) na panelach przyrządów. (Źródło ilustracji: Wikipedia, Pinterest)

Nowsze grupy złączy do nowych zastosowań

Dostępnych jest wiele grup standardowych złączy przemysłowych, które są bardziej efektywne w przypadku wyższych częstotliwości i bardziej kompaktowych zastosowań. Do najbardziej popularnych należą grupy złączy SMA, SMB, SMP, MMX i MMCX, wszystkie o standardowej impedancji 50Ω i przeznaczone do częstotliwości radiowych. Każde z nich oferuje inną kombinację właściwości elektrycznych i mechanicznych. W przeciwieństwie do 17mm średnicy złącza BNC, te złącza mają znacznie mniejszą średnicę rzędu 5mm.

Artykuł omówi po jednym złączu z każdej grupy. Do każdej z tych grup należą złącza o prawie identycznych specyfikacjach elektrycznych, lecz bardzo różnych konfiguracjach i układach. Obejmują one wersje do płytek drukowanych z korpusem kątowym lub prostym oraz do montażu powierzchniowego, przewlekanego lub z zakończeniem brzegowym, typy grodziowe montowane z tyłu; oraz wersje do montażu tablicowego z kielichem lutowniczym, płaską wsuwką lub okrągłym połączeniem końcowym. Istnieją również różne układy dla złączy współpracujących, które są montowane na końcu kabla, takie jak proste i kątowe.

Posiadanie tak wielu opcji w ramach danego typu złącza jest dobre dla projektantów, ponieważ zwiększa prawdopodobieństwo, że jest dostępne gotowe złącze, które ma określony kształt, dobrze dopasowany do projektu produktu i jego ograniczeń. Oznacza to, że zmiany w priorytetach konstrukcji mechanicznej produktu będą niewielkie lub nie będą wymagane wcale. Teraz przyjrzyjmy się bliżej tym pięciu grupom złączy:

•SMA: subminiaturowe złącza koncentryczne z serii SMA zostały zaprojektowane w technologii złącza gwintowanego, aby zapewnić wysoką stabilność mechaniczną w warunkach intensywnych wibracji (ilustracja 2). Zabezpieczony styk środkowy złącza i izolator zwiększają siłę osiową i moment obrotowy. Grube złocenie na styku środkowym poprawia parametry elektryczne i zapewnia do 500 cykli połączeń.

Wygląd złączy subminiaturowych z serii SMA

Ilustracja 2: w złączach subminiaturowych z serii SMA zastosowano połączenie gwintowane, które wzmacnia integralność mechaniczną w warunkach intensywnych drgań. (Źródło obrazu: Würth Elektronik)

Dobrym przykładem tego typu jest wtykowe złącze SMA 60312242114510 firmy Würth Elektronik przeznaczone do zakresu od zera do 10GHz z odpowiadającym mu gniazdem żeńskim (ilustracja 3). Jest ono przeznaczone do stosowania na krawędzi płytki w orientacji brzegowej. To złącze lutowane do montażu tablicowego jest również wyposażone w nakrętkę przednią i podkładkę zabezpieczającą w celu ułatwienia mocowania do grodzi (tablicy), aby zapewnić dodatkową sztywność w produkcie końcowym.

Wygląd złącza wtykowego SMA 60312242114510 firmy Würth Elektronik do zakresu od zera do 10GHzIlustracja 3: złącze wtykowe SMA 60312242114510 do zakresu od zera do 10GHz z gniazdem żeńskim posiada z przodu nakrętkę z podkładką zabezpieczającą, aby zapewnić dodatkową integralność mechaniczną w przypadku montażu panelowego lub grodziowego (wszystkie wymiary w milimetrach). (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

Najważniejsze specyfikacje w zakresie częstotliwości radiowych obejmują współczynnik fali stojącej (VSWR) poniżej 1,2 i tłumienność wtrąceniową (IL) poniżej 0,14dB w przedziale od zera do 12,4GHz, natomiast w zakresie od 12,4 do 18GHz parametry VSWR i IL wynoszą odpowiednio 1,4 i 0,2dB .

•SMB: złącza z serii SMB są zaprojektowane do łączenia zatrzaskowego i charakteryzują się zastosowaniem szerokopasmowym od zera do 4GHz. Są one mniejsze niż złącza z serii SMA i dlatego są dobrze dostosowane do miniaturyzacji obwodów. Wśród dostępnych złączy SMB znajdują się gniazda do płytek drukowanych do montażu przelotowego i powierzchniowego, a także złącza krawędziowe i kablowe do wtyków i gniazd (ilustracja 4).

Ilustracja - złącza SMB to rozwiązania zatrzaskowe, mniejsze od złączy SMAIlustracja 4: złącza SMB to rozwiązania zatrzaskowe mniejsze od złączy SMA. Nie są gwintowane i są dostępne w różnych konfiguracjach. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

Przykładem złącza SMB jest złącze 61611002121501, wtykowe, kątowe, do montażu przewlekanego lutowanego, o współczynniku fali stojącej (VSWR) 1,5 i tłumienności wtrąceniowej 0,2dB (ilustracja 5). Podobnie do złącza SMA, jego trwałość jest określana na 500 cykli połączeń.

Wygląd kątowego złącza zatrzaskowego SMB 61611002121501 firmy Würth ElektronikIlustracja 5: zatrzaskowe złącze kątowe SMB 61611002121501 zaprojektowane do przewlekanego montażu lutowanego na płytkach, mniejsze od złącza SMA, jednak o porównywalnych specyfikacjach. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

•Seria SMP: tych miniaturowych złączy z opcją wsuwaną i zatrzaskową można używać w zastosowaniach do 40GHz. Są one dostępne z trzema typami interfejsów: pełnym „wcięciem” o maksymalnym trzymaniu i wysokiej odporności na drgania (100 cykli połączeń), ograniczonym wcięciem o trzymaniu średnim do niskiego (500 cykli) i z gładkim otworem (1000 cykli) o najsłabszym trzymaniu realizowanym przez styki ślizgowe, przeznaczonym do systemów i zastosowań modułowych (ilustracja 6).

Ilustracja - złącza z serii SMP oferują różne poziomy trzymaniaIlustracja 6: złącza z serii SMP oferują różne poziomy trzymania, jak np. ograniczone wcięcie z trzymaniem średnim do niskiego (z lewej) i 500 cyklami połączeń oraz posiadające gładki otwór (z prawej) o najsłabszym trzymaniu, lecz dwa razy większej liczbie cykli połączeń. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

Jednym ze złączy w tej serii jest 60114202122305 przeznaczone do montażu powierzchniowego. Jest to złącze krawędziowe o wydłużonej nóżce do lutowania do płytek o maksymalnej grubości 1,2mm (ilustracja 7). Według specyfikacji ma ono współczynnik fali stojącej (VSWR) 1,5 i tłumienność wtrąceniową na poziomie 0,42dB, dla zakresu od zera do 12GHz.

Wygląd złącza krawędziowego z gładkim otworem 60114202122305 firmy Würth ElektronikIlustracja 7: złącze krawędziowe z gładkim otworem 60114202122305 z serii SMP o zakresie pracy do 12GHz. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

•Seria MCX: złącza z serii MCX (mikrokoncentryczne) mają zatrzaskowy mechanizm łączący do szybkiego, wygodnego łączenia i są przeznaczone do pracy w zakresie od zera do 6GHz (ilustracja 8). Złącza te są zgodne z normą IEC 61169-36, „Złącza wielkiej częstotliwości - część 36: Specyfikacja grupowa dla mikrominiaturowych złączy współosiowych wielkiej częstotliwości, sprzęganych zatrzaskiem - Impedancja charakterystyczna 50Ω (typ MCX)”.

Wygląd złączy firmy Würth Elektronik z serii MCX - grupy jeszcze mniejszych złączy zatrzaskowychIlustracja 8: seria złączy MCX to grupa jeszcze mniejszych złączy zatrzaskowych, zgodnych z normą IEC 61169-36. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

Złącze 60612202111308 to montowane powierzchniowo, gniazdo brzegowe z serii MCX, odpowiednie do płytek o grubości do 1,6mm. Ma ono współczynnik fali stojącej VSWR 1,3 i tłumienność wtrąceniową 0,25dB w tym zakresie, przy wytrzymałości do 500 cykli połączeń.

Wygląd gniazda brzegowego firmy Würth Elektronik 60612202111308 z serii MCX do montażu powierzchniowegoIlustracja 9: gniazdo brzegowe 60612202111308 z serii MCX do montażu powierzchniowego ma tłumienność wtrąceniową zaledwie 0,25dB w zakresie do 6GHz. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

•Seria MMCX: te złącza są o około 30% mniejsze od złączy MCX i są odpowiednie do zastosowań, w których wymagany jest bardzo mały rozmiar (ilustracja 10). Mają one zatrzaskowy mechanizm sprzęgający do szybkiego i łatwego łączenia, spełniają również normę IEC 61169-36.

Wygląd małych złączy serii MMCX firmy Würth ElektronikIlustracja 10: złącza z serii MMCX są o około 30% mniejsze od serii MCX, a ich parametry pracy w zakresie częstotliwości radiowych są podobne. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

Przykładowo, wtyczka 66046011210320 z serii MMCX jest niemocowanym (liniowym) złączem zagniatanym z wtykiem męskim z grupy MMCX (ilustracja 11). To złącze do częstotliwości 6GHz współpracuje z kablami koncentrycznymi RG174, RG316 oraz RG188 i ma współczynnik fali stojącej (VSWR) 1,3 oraz tłumienność wtrąceniową 0,3dB.

Wygląd wtyczki MMCX 66046011210320 firmy Würth ElektronikIlustracja 11: wtyczka 66046011210320 MMCX jest przeznaczona do zagniatania na kablu, takim jak np. kabel koncentryczny typu RG174, RG316 i RG188. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

Grupy tych produktów są uzupełnione przez specjalistyczne złącza i adaptery

Biorąc pod uwagę szeroki zakres stosowanych złączy, nieuniknione jest, że będzie istniało zapotrzebowanie na adaptery umożliwiające połączenia między jedną grupą złączy a inną. Firma Würth Elektronik oferuje kilka kompletnych serii adapterów, które obsługują przejścia z jednego typu i „płci” złącza na inne, np. z wtyczek i gniazd SMA na inne serie wtyczek i gniazd (ilustracja 12).

Wygląd wielu dostępnych adapterów SMA do wtyczek i gniazd (kliknij, aby powiększyć)Ilustracja 12: wiele dostępnych adapterów wtyczek i łączników SMA, które zapewniają bezproblemowe przejście do złączy grupy SMB, MCX i MMCX różnych typów. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

Jest jeszcze jeden specjalny typ złącza, który na początku może zmylić projektantów: złącze o odwróconej biegunowości (RP). W standardowej konfiguracji złącza męski styk środkowy (wtyk) znajduje się we wtyczce, a odpowiedni styk żeński (gniazdo) znajduje się w gnieździe. Jednak w USA przepisy Federalnej Komisji Łączności (FCC) nakazują odwrócenie „biegunowości płci” w niektórych wyjątkowych przypadkach.

Sytuacja ta sięga kilkudziesięciu lat wstecz, kiedy wprowadzono bezprzewodowe routery Wi-Fi do użytku konsumenckiego. Zostały one zaprojektowane do ograniczonego zasięgu przy użyciu małej anteny mającej u podstawy złącze, które wkręcało się bezpośrednio w złącze antenowe urządzenia Wi-Fi, a więc bez możliwości przeniesienia anteny. Jednak urząd FCC był zaniepokojony, że użytkownicy końcowi będą próbować zwiększyć zasięg urządzenia za pomocą dodatkowych wzmacniaczy i/lub anten zewnętrznych, powodując zakłócenia pasma Wi-Fi. „Rozwiązaniem” była próba uniemożliwienia łatwego podłączenia takich dodatków przez nakazanie stosowania złączy o odwróconej biegunowości w tych urządzeniach bezprzewodowych (które często wykorzystywały złącza SMA), aby uczynić je niekompatybilnymi ze standardowymi dodatkami (ilustracja 13).

Wygląd wtyczki i gniazda SMA o odwróconej biegunowościIlustracja 13: wtyczki i gniazda SMA o odwróconej biegunowości mają przeciwny układ żyły środkowej w porównaniu do konwencjonalnych złączy SMA; (od lewej do prawej) standardowe złącze męskie SMA, standardowe złącze żeńskie SMA, złącze żeńskie SMA o odwróconej biegunowości, złącze męskie SMA o odwróconej biegunowości. (Źródło ilustracji: Wikipedia)

W krótkim czasie jednak zespoły kablowe zakończone parami złączy o odwróconej biegunowości stały się powszechnie dostępne jako standardowe dodatki do urządzeń takich jak zewnętrzne, przenośne anteny Wi-Fi (ilustracja 14).

Wygląd zewnętrznej anteny Wi-FiIlustracja 14: ukazaną zewnętrzną antenę Wi-Fi można przenosić w celu znalezienia optymalnej lokalizacji i jest ona kompatybilna z interfejsem anteny na routerze Wi-Fi dzięki złączu SMA o odwróconej biegunowości. (Źródło ilustracji: Amazon)

Wygląd złączy o odwróconej biegunowości (RP)Ilustracja 15: złącza o odwróconej biegunowości (RP) są dostępne w wielu stylach płytek drukowanych, jak również w konfiguracjach zakończeń kablowych. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

Jednym z dostępnych złączy SMA o odwróconej biegunowości jest gniazdo 63012042124504 do montażu tablicowego i lutowanego przewlekanego (ilustracja 16). Złącze to charakteryzuje się współczynnikiem fali stojącej wynoszącym VSWR 1,2 w zakresie od zera do 12,4GHz oraz współczynnikiem 1,4 dla zakresu od 12,4 do 18GHz, a tłumienność wtrąceniowa w tych dwóch zakresach wynosi odpowiednio 0,14dB i 0,2dB.

Wygląd złącza SMA 63012042124504 o odwróconej biegunowości firmy Würth ElektronikIlustracja 16: złącze SMA o odwróconej biegunowości 63012042124504 to złącze SMA przeznaczone do montażu przewlekanego i lutowania. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

Uzupełnieniem złączy są kable i podzespoły

Same złącza są tylko częścią ścieżki sygnałowej wysokich częstotliwości. Ich wtyki są zazwyczaj montowane na standardowych kablach koncentrycznych, takich jak np. RG174, RG316 i RG188. Chociaż wszystkie są kablami 50Ω do pracy w zakresie częstotliwości radiowych (do systemów wideo dostępne są kable i złącza 75Ω), różnią się zakresem częstotliwości, tłumieniem, średnicą, typem dielektryka, charakterystyką fazową, przenoszoną mocą, minimalnym promieniem zgięcia, zewnętrznym płaszczem oraz innymi cechami mechanicznymi i elektrycznymi (ilustracja 17).

Wykres tłumienia w funkcji częstotliwości dla niektórych standardowych kabli koncentrycznychIlustracja 17: projektanci mogą wybierać spośród szerokiej gamy kabli koncentrycznych 50Ω, różniących się wieloma właściwościami elektrycznymi i mechanicznymi. Wykres przedstawia tłumienie w funkcji częstotliwości (jest to ważny parametr) dla niektórych typowych, standardowych kabli koncentrycznych. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

Projektanci muszą również podjąć decyzję, czy wykonać własne koncentryczne zespoły kablowe, czy też kupić gotowe - klasyczny dylemat „wyprodukować czy kupić”. Możliwe jest zakończenie tych kabli koncentrycznych wybranymi złączami w razie potrzeby - opcja „wyprodukować” - ale jest to wyzwanie, które wymaga umiejętności, praktyki, czasu, odpowiednich narzędzi do zaciskania i w wielu przypadkach innych narzędzi.

Ponadto, wspomniane gotowe zespoły kablowe wymagają więcej niż tylko prostego testu ciągłości. Muszą być również sprawdzone pod kątem parametrów w częstotliwościach radiowych, między innymi takich jak szerokość pasma i płaskość, nieciągłość impedancji, straty i przesunięcie fazowe. Te testy elektryczne są czasochłonne i wymagają skomplikowanych urządzeń pomiarowych, a zespoły wymagają zapewnienia odporności mechanicznej przez zastosowanie elementów odciążających.

Na szczęście zespoły kablowe są standardowo dostępne w magazynie w wielu długościach dla najbardziej powszechnych typów kabli i złączy. Są one również dostępne w niestandardowych długościach i parach złączy z dość krótkim czasem dostawy. Rozważmy na przykład zespół kablowy 65503503530505 firmy Würth o długości 305mm (12 cali) z prostymi wtyczkami męskimi SMA na obydwu końcach, wykorzystujący kabel koncentryczny RG-316 (śr. zewnętrza 2,59mm (0,102 cala)), z dodanymi rurkami termokurczliwymi na połączeniach złącze/kabel w celu odciążenia i zwiększenia wytrzymałości (ilustracja 18).

Wygląd standardowego, 12 calowego koncentrycznego zespołu kablowego 65503503530505 firmy Würth ElektronikIlustracja 18: standardowy, 12-calowy koncentryczny zespół kablowy 65503503530505 wykorzystujący kabel RG-316 z prostymi wtyczkami męskimi SMA na obydwu końcach oraz elementem odciążającym między złączem i kablem. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

Arkusz danych tego zespołu kablowego zawiera szczegółowe dane mechaniczne i materiałowe oraz wymiary, a także gwarantowane specyfikacje współczynnika fali stojącej VSWR (1,3) i tłumienności wtrąceniowej (1,2dB) w zakresie częstotliwości od zera do 6GHz. Dostępny jest również wykres przedstawiający tłumienie w funkcji częstotliwości dla odcinka 30,48m (100 stóp), dzięki czemu użytkownik może szybko określić tłumienie dla tego lub dowolnie wybranego stylu zespołu kablowego (ilustracja 19).

Ilustracja tłumienia w funkcji częstotliwości dla zespołu kablowego 65503503530505 firmy Würth ElektronikIlustracja 19: wykres tłumienia w funkcji częstotliwości dla zespołu kablowego 65503503530505. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

Szeroka gama dostarczanych przez producentów zespołów kablowych nie ogranicza się do zamontowania złączy tego samego typu na obydwu końcach, lecz może również bezpośrednio odnosić się do problemów związanych z połączeniami i przejściami. Na przykład krótki zespół kablowy 65530260515303 (dł. 6 cali/152mm) wykorzystuje kabel RG-174 z męskim gniazdem grodziowym SMA o odwróconej biegunowości na jednym końcu i prostym gniazdem męskim MMCX na drugim końcu (ilustracja 20).

Wygląd zespołu 65530260515303 firmy Würth Elektronik wykorzystującego kabel RG-174Ilustracja 20: zespoły kablowe mogą być również używane jako przejścia między różnymi grupami złączy. Na przykład zespół 65530260515303 wykorzystujący kabel RG-174 posiada męskie gniazdo grodziowe SMA o odwróconej biegunowości na jednym końcu oraz proste gniazdo męskie MMCX na drugim. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

Jest jeszcze jedna sprawa, o której należy pamiętać w przypadku omawianych złączy i ich zespołów kablowych: są one małe i czasami trudne w obsłudze podczas dokręcania lub odkręcania ich gwintowanego korpusu. Jednocześnie muszą być dokręcane określonym momentem obrotowym. Zbyt mały moment może spowodować, że nie będą one miały pewnego kontaktu. Zbyt duży może spowodować naprężenia i deformacje gwintów, co spowoduje zmniejszenie liczby cykli połączeń/rozłączeń. Z tego względu firma Würth Elektronik oferuje narzędzie WR-Tool o numerze 6006330101, czyli mały klucz dynamometryczny do wszystkich złączy WR-SMA (ilustracja 21).

Wygląd narzędzia WR-Tool firmy Würth Elektronik (nr 6006330101) gwarantującego dokręcenie złącza gwintowanego SMAIlustracja 21: narzędzie WR-Tool o numerze 6006330101 gwarantuje, że gwintowany korpus złącza SMA będzie prawidłowo i jednakowo dokręcany, co często jest trudne z uwagi na niewielki rozmiar złącza. (Źródło ilustracji: Würth Elektronik)

Użycie tego narzędzia gwarantuje, że zastosowany moment obrotowy złącza będzie na określonym poziomie, zapewniając w ten sposób prawidłowe dopasowanie styków, maksymalizując niezawodność i spójne parametry pracy.

Podsumowanie

Projektanci obwodów i systemów o częstotliwościach radiowych (RF) sięgających gigaherców mają do wyboru złącza o różnych rozmiarach, stylach obudowy, układach „płci” i innych krytycznych parametrach. Wybierając złącze o odpowiednich parametrach elektrycznych i mechanicznych oraz prawidłowo je dokręcając, minimalizuje się wyzwania związane z zapewnieniem niezawodnych, spójnych, niskostratnych ścieżek sygnałowych między obwodami, podukładami i systemami.

Disclaimer: The opinions, beliefs, and viewpoints expressed by the various authors and/or forum participants on this website do not necessarily reflect the opinions, beliefs, and viewpoints of Digi-Key Electronics or official policies of Digi-Key Electronics.

Informacje o autorze

Bill Schweber

Bill Schweber jest inżynierem elektronikiem, autorem trzech podręczników na temat systemów komunikacji elektronicznej, a także setek artykułów technicznych, kolumn opiniotwórczych oraz informacji o produktach. Dotychczas pracował dla EE Times jako menedżer techniczny wielu witryn internetowych poświęconych różnorodnym tematom oraz jako redaktor naczelny i redaktor działu analogowego w EDN.

W firmie Analog Devices Inc. (wiodącym sprzedawcy układów scalonych z sygnałami mieszanymi i analogowych), Bill pracował w dziale komunikacji marketingowej (public relations). Dzięki temu zna z każdej strony zagadnienia technicznego PR’u, prezentacji produktów firmy, historii oraz komunikacji z mediami, również jako ich odbiorca.

Przed stanowiskiem MarCom w firmie Analog, Bill był redaktorem ich uznanego czasopisma technicznego, a także pracował w zespołach ds. marketingu produktów i projektowania rozwiązań. Wcześniej Bill pracował w firmie Instron Corp., gdzie praktycznie projektował obwody analogowe i zasilające, a także pracował nad integracją systemów sterujących maszyną do prób materiałowych.

Posiada on tytuł MSEE (Univ. of Mass) oraz BSEE (Columbia Univ.), posiada uprawnienia inżynierskie oraz licencję radioamatorską klasy zaawansowanej. Bill także zaplanował, napisał i zaprezentował kursy internetowe na wiele tematów inżynieryjnych, takich jak podstawy tranzystorów MOSFET, dobór przetworników analogowo-cyfrowych oraz sterowanie diodami LED.

Informacje o wydawcy

Północnoamerykańscy redaktorzy Digi-Key